last night, i had a major arguement with my husband..grabe,as in gusto ko ng umuwi sa bahay namin dalin lahat ng gamit ko..isasama ko anak namin at hindi na nya kame makikita..para sa akin hindi nya ko pinakinggan..or maybe,he's not listening at all..ilang beses ko na ba sya nahuli na hindi nakikinig saken?bakit pa kame magsasama?..kapag may sinabi ako hindi sya nakikinig..madalas pa deadma..hindi naman ako ako pinanganak sa mundong to na magmukhang tanga!nahihirapan ako sa situation namin..sa kapatid nya,babae,sa trabaho,sa bahay,sa pagaasikaso sa anak namin,gastos,etc..pero mahal na mahal ko sya and ayokong maghiwalay kame..kelan kaya nya ko maiintindihan?kelan nya ko pakikinggan?bakit kailangan ako lang ang magsacrifice?
then i realize,marami din naman sya iniisip..hindi lang naman samen ng anak nya kailangan umikot mundo nya..and siguro tama lang na wag na ko magalit sa kanya,hindi naman magbabago ang mga nangyari..hindi na mababalik ang mga kasalanan nya..and dito ko naapply yung quote from noreen "if letting go becomes less painful than holding on,then that's the time to let go!" diba?ganun talaga!kapag nangyari yun hihiwalayan ko asawa ko..may hangganan man nga ang lahat ng sacrifice ko,but leaving your husband is not the answer.isipin ko na lang,ako lang ang asawa nya mahal nya ko and hindi na magbabago yun!(sabi nya!)~ thanks noreen for the wonderful quote!-mhiko
No comments:
Post a Comment